BREAKING NEWS
latest

Slider

latest

Slider Right

randomposts3

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ/block-1
Powered by Blogger.

ΕΛΛΑΔΑ

ΕΛΛΑΔΑ/block-1

ΕΘΝΙΚΑ

ΕΘΝΙΚΑ/block-1

ΔΙΕΘΝΗ

ΔΙΕΘΝΗ/block-1

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Samstag, 16. Februar 2019

Πρόταση – σοκ από Guardian: Να μοιραστούμε τα μάρμαρα του Παρθενώνα

-



Λύση τύπου Πρεσπών προτείνει η βρετανική εφημερίδα

Μια δική του «λύση» δίνει στο θέμα των μαρμάρων του Παρθενώνα αρθρογράφος του βρετανικού Guardian, προτείνοντας σε Λονδίνο και Αθήνα να… τα μοιράσουν και να τερματίσουν τη διαμάχη.

«Η Βρετανία και η Ελλάδα πρέπει να σταματήσουν να συζητούν για τα μάρμαρα του Έλγιν και να τα μοιραστούν.
Δεν θα είναι η πρώτη φορά που ένας πολιτιστικός πόλεμος θα τελειώσει σε μια ανακωχή» αναφέρει χαρακτηριστικά ο αρθρογράφος Florian Schmidt-Gabain.
Το άρθρο αναφέρεται αρχικά σε συνέντευξη που είχε δώσει τον περασμένο μήνα στην εφημερίδα «Τα Νέα», ο διευθυντής του Βρετανικού Μουσείου, στην οποία εξηγούσε γιατί κατά την άποψη του δε θα πρέπει να επιστραφούν τα μάρμαρα στην Ελλάδα, χαρακτηρίζοντας μάλιστα τη μετατόπιση των Γλυπτών στο Λονδίνο ως μία «δημιουργική πράξη».

«Και οι δύο πλευρές, οι Βρετανοί καθώς και οι Έλληνες, έχουν έγκυρα επιχειρήματα» αναφέρει ο αρθρογράφος, σχολιάζοντας πως «ίσως ακόμη και οι Ελληνες αρχαίοι θεοί θα δυσκολευόντουσαν να αποφασίσουν αν τα μάρμαρα θα πρέπει να φυλάσσονται στο Βρετανικό Μουσείο ή να επιστρέψουν στην Ελλάδα».

«Ίσως θα έφταναν στο ίδιο σημείο με αυτό στο έργο του Αισχύλου ‘’Ευμενίδες’’: σε ένα αδιέξοδο» αναφέρει ο βρετανικός Guardian και προσθέτει ότι «ωστόσο, και σε αντίθεση με τις Ευμενίδες, στην περίπτωση των μαρμάρων, κάτι τέτοιο θα είχε αποβεί καταστροφικό».
Σύμφωνα με τον αρθρογράφο μάλιστα δε χρειάζεται να αποφασίσουν οι δύο πλευρές αν τα μάρμαρα θα πρέπει να μείνουν στο Λονδίνο ή να ταξιδέψουν στην Αθήνα, καθώς υπάρχει πιο εύκολη και προφανής λύση: να μοιράσουν τα μάρμαρα 50-50.
«Το Βρετανικό Μουσείο διατηρεί το ήμισυ των μαρμάρων και η Ελλάδα παίρνει το άλλο μισό. Φυσικά, θα υπήρχαν διαφωνίες σχετικά με το ποιος παίρνει τι. Αλλά αυτές δεν είναι διαφορές που δεν μπορούν να επιλυθούν» γράφει το άρθρο επιχειρηματολογώντας και συνεχίζει:
«Τα μάρμαρα δεν αποτελούνται από ένα μεγάλο κομμάτι και πολλά μικρά κομμάτια.
Υπάρχουν σχεδόν μόνο μεγάλα κομμάτια.
Πρόκειται για μια μοναδική κατάσταση – και μια ευκαιρία – δεδομένου ότι σε πολλές υποθέσεις σαν και αυτή, το ‘’μοίρασμα’’ δε λειτουργεί» αναφέρει ο αρθρογράφος τονίζοντας ότι η Βρετανία και η Ελλάδα θα πρέπει να εκμεταλλευτούν αυτή την κατάσταση και τελικά να τερματίσουν τη διαμάχη τους.

ΣΤΗΡΙΞΤΕ ΜΑΣ ΠΑΤΩΝΤΑΣ LIKE "ΕΔΩ"

crashonline.gr

Δημοσκόπηση – Βόμβα: Δεύτερο κόμμα με 20% η Χρυσή Αυγή στη Βόρεια Ελλάδα

-



Ποσοστά που προσεγγίζουν το 20% καταγράφει η Χρυσή Αυγή σε νομούς τη Βόρειας Ελλάδας πλασαριζόμενη ως δεύτερο κόμμα μετά τη ΝΔ.

Γενικά υπάρχει μια αύξηση των ποσοστών της Χρυσής Αυγής από 10 μέχρι και 30% σε σχέση με τις εκλογές του 2015

Η Χρυσή Αυγή κινείται μεταξύ του 8 και του 9,5% πανελλαδικά

Ο δημοσιογράφος Λευτέρης Κανάς σημειώνει στην Kontra News στο άρθρο του με τίτλο «Αντισυστημική ψήφος»:
«…Η αλήθεια είναι πως και εμείς, που σας είχαμε προϊδεάσει, κυρίως σε σχέση με την «υπόγεια» μέχρι τώρα δυναμική της Χρυσής Αυγής, αιφνιδιαστήκαμε από τα ευρήματα.
Αν δε, τα διψήφια που φέρεται να προσεγγίζουν το 20% ποσοστά της Χρυσής Αυγής στη Βόρεια Ελλάδα, είναι δυνατό να δέχονται κάποια εξήγηση, εκπλήσσει η έκταση αλλά και η διάχυση αυτής της μορφής ψήφου».

ΣΤΗΡΙΞΤΕ ΜΑΣ ΠΑΤΩΝΤΑΣ LIKE "ΕΔΩ"


-

Τι ανισόρροποι, που είμαστε! Μας δίνουν εννιά από τα δέκα που ζητούμε και λέμε όχι

-



του   Άριστου Μιχαηλίδη    

Παρακολούθησα λίγο (δεν μπόρεσα περισσότερο, μ’ έπιασε η νύστα) δύο τέρατα της υπέρλαμπρης διανόησης του Κυπριακού, να συνομιλούν στο ΡΙΚ με την Ελίτα, που έδινε χαρωπά τη σκυτάλη από τον ένα στον άλλον να μας κάνουν μαθήματα ρεαλισμού. 
Ανέλυαν το Κυπριακό και τα διάφορα σχέδια του από την εποχή του Κουτσιούκ μέχρι σήμερα και για κάθε ιστορική στιγμή έβρισκαν να λένε πόσο ηλίθιοι είναι οι Ελληνοκύπριοι, πόσο εθνικιστές ήταν πάντα, πόσα πολλά λάθη έκαναν, πόσα κακά έκαναν σε βάρος των Τουρκοκυπρίων.

Χωρίς, βεβαίως, καμιά προσπάθεια να αιτιολογήσουν όσα έλεγαν ή τουλάχιστον να τα τοποθετήσουν στις συνθήκες και τα ιστορικά γεγονότα της εποχής τους, δεν χρειάζεται να δίνουν και πολλές εξηγήσεις, αυτοί τα ξέρουν όλα, τα έζησαν από πρώτο χέρι, και όσα δεν έζησαν τα διάβασαν στα έγγραφα, τα απόρρητα και τα μη, οπότε όλοι οι άλλοι οφείλουμε να τους ακούμε με προσοχή.
Και χωρίς να τους ζητούμε εξηγήσεις.

Ούτε γι΄ αυτά που λένε, ούτε για τις δικές τους ευθύνες αφού περηφανεύονται κιόλας ότι ήταν πάντα μέσα στα πράματα, καθένας με τον σημαντικό ρόλο του.
Αχρείαστο να πω ποιοι ήταν, ο αναγνώστης θα έχει αντιληφθεί.
Αλέκος Μαρκίδης και Νίκος Ρολάνδης.
Σεβαστοί και οι δύο, ως δημογέροντες, αλλά, που να πάρει, πώς κι έχουν όλοι οι άλλοι ευθύνες για όσα μας συμβαίνουν, αλλά δεν αναλογεί κανένα μερίδιο στους ίδιους;
Σαν να και αυτοί ήρθαν από άλλο διάστημα και αναλύουν τα πάντα με αντικειμενικότητα και αποστασιοποιημένοι.
Τέλος πάντων, άλλο είναι το θέμα μου.

Ξέρετε γιατί δεν λύνεται το Κυπριακό τόσα χρόνια και με τόσα σχέδια που μας έφεραν;
Το είπε ο Μαρκίδης.
Διότι, λέει, τα θέλουμε όλα.
Και επί λέξει:
«Θέλουμε δέκα, μας δίνουν εννιά και λέμε όχι».
Και δεν είναι που το λέει ο Μαρκίδης, είναι που το έχουν μεταδώσει σε τόσους πολλούς, βλέπεις να συζητούν αυτή την απληστία μας τόσοι νουνεχείς κατά τα άλλα άνθρωποι, που πια πρέπει να αμφισβητούμε και τη νοημοσύνη μας.

Μα, είναι λογικό να σου δίνουν εννιά από τα δέκα που ζητάς και να απορρίπτεις τη λύση για το ένα;
Πρέπει να είσαι ανισόρροπος. Και ποιοι ήταν οι ανισόρροποι;
Όλοι οι Πρόεδροι μας, από τον Μακάριο μέχρι τον Αναστασιάδη, εκτός από τον Κληρίδη, που είπε ναι στο σχέδιο Ανάν (το οποίο διαπραγματεύτηκε ο Μαρκίδης) αλλά είπε όχι το 76% του λαού.
Άρα είναι κι ο λαός ανισόρροπος. Αλλά, ας πούμε ότι ο λαός παρασύρθηκε.
Όλοι οι άλλοι Πρόεδροι, που διαπραγματεύτηκαν το Κυπριακό, συμπεριλαμβανομένων, των Βασιλείου, Χριστόφια, Αναστασιάδη της απόλυτα ενδοτικής γραμμής, πήραν εννιά από τα δέκα που ζητούσαν, αλλά ήταν όλοι άπληστοι και γι’ αυτό δεν το έλυσαν;

Ακόμα και σήμερα, που έχει ξεσκεπαστεί πλήρως η τουρκική επιδίωξη για έλεγχο όλης της Κύπρου (με το φυσικό της αέριο, ασφαλώς) αυτή η άποψη έχει πολλούς οπαδούς.
Κυρίως, στα ανώτατα κλιμάκια των δύο μεγάλων κομμάτων.
Μόνο που δεν μας λένε ποτέ ποια είναι τα εννιά που μας δίνουν για να προχωρήσουμε.

Τα έχουν με το μέχρι πρότινος ίνδαλμά τους, τον Νίκο Αναστασιάδη, διότι θεωρούν ότι πήρε κι αυτός εννιά από τα δέκα και είπε όχι, έγινε Τάσσος, απορριπτικός και τουρκοφάγος.
Τι πήρε, όμως;
Τρία χρόνια διαπραγματεύσεων όλο έδινε και όταν ήρθε η ώρα να πάρει αυτό που ήταν πάντα το κορυφαίο για την πλευρά μας, εδαφικό και αποχώρηση στρατευμάτων, τι έγινε;
Πήρε έναν χάρτη στο εδαφικό ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ από κάθε άποψη.
Αλλά, πήγε και στο Κραν Μοντάνα και συνέχισε να δίνει.
Έδωσε εκεί και την εκ περιτροπής προεδρία συνεχίζοντας να ελπίζει. Και τελικά, του είπαν ότι η αποχώρηση της Τουρκίας από την Κύπρο είναι ένα όνειρο που δεν θα πραγματοποιηθεί ποτέ.

Αλλά, οι φωστήρες μας θεωρούν ότι πήρε εννιά από τα δέκα κι έπρεπε να πει το ναι.
Άντε και καλά οράματα (ή γεράματα) που λέμε.

aristosm@phileleftheros.com

ΣΤΗΡΙΞΤΕ ΜΑΣ ΠΑΤΩΝΤΑΣ LIKE "ΕΔΩ"

ΠΗΓΗ:http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/656761/ti-anisorropoi-poy-eimaste-mas-dinoyn-ennia-apo-ta-deka-poy-zitoyme-kai-leme-ochi
https://www.onisilos.gr/?p=22840

Ηττημένος ο Ερντογάν από τη συνάντηση του Σότσι

-



Του Κώστα Ράπτη

Η πολυετής συριακή περιπέτεια της Τουρκίας ξεκίνησε με τη φιλοδοξία της ανατροπής του Μπασάρ αλ Άσαντ και της δημιουργίας ενός οιονεί προτεκτοράτου νοτίως των συνόρων.
Οδηγήθηκε στην προσπάθεια αποτροπής της ανάδυσης μιας νέας κουρδικής οντότητας, απειλητικής για την ακεραιότητα της ίδιας της Τουρκίας – και καταλήγει στην επαναβεβαίωση του Άσαντ ως κύριου εγγυητή της τουρκικής ασφάλειας.

Επιχειρεί όλο το προηγούμενο διάστημα ο Ταγίπ Ερντογάν να εξασφαλίσει τη συναίνεση είτε των Αμερικανών είτε των συνομιλητών του της λεγόμενης "διαδικασίας της Αστάνα” στην δημιουργία από τον τουρκικό στρατό μίας παραμεθόριας ζώνης ασφαλείας στη βόρεια Συρία, ώστε να απωθηθούν οι Κούρδοι μαχητές του YPG (αδελφής οργάνωσης του ΡΚΚ).

Όμως η διαπραγμάτευση με τη Ουάσιγκτον καρκινοβατεί, διότι ΗΠΑ και Ισραήλ δεν προτίθενται να εγκαταλείψουν το "κουρδικό χαρτί”, αλλά και διότι η εξυπηρέτηση των τουρκικών σχεδιασμών οφείλει να ενταχθεί σε ένα ευρύτερο πλαίσιο συνεννόησης (π.χ. σε ό,τι αφορά την προμήθεια από την Άγκυρα ρωσικών συστημάτων S-400), η οποία δεν προκύπτει.

Αλλά και η τέταρτη κατά σειρά τριμερής συνάντηση κορυφής της "διαδικασίας της Αστάνα” την Πέμπτη στο Σότσι της Μαύρης Θάλασσας, υπήρξε απογοητευτική για τον Ερντογάν, καθώς οι πρόεδροι της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν και του Ιράν Χασάν Ροχανί κατέστησαν σαφές, όσο και αν εξέφρασαν την κατανόησή τους στις τουρκικές ανησυχίες, ότι η "κυριαρχία, ανεξαρτησία, ενότητα και εδαφική ακεραιότητα” της Συρίας πρέπει να γίνει σεβαστή.

Το ανακοινωθέν της συνάντησης του Σότσι καλωσορίζει ως εξέλιξη θετική και σταθεροποιητική για την περιοχή ("αν υλοποιηθεί”, όπως προστίθεται χαρακτηριστικά) την εξαγγελία αποχώρησης των αμερικανικών δυνάμεων από τα κουρδοκρατούμενα εδάφη της βορειοανατολικής Συρίας, ενώ διαβεβαιώνει ότι οι τρεις συνανάδοχες της διαδικασίας της Αστάνα δυνάμεις θα εξακολουθήσουν να κινούνται συντονισμένα για την ασφάλεια της περιοχής με γνώμονα τη διαφύλαξη της συριακής κυριαρχίας και ακεραιότητας.

Παράλληλα, καταδικάζεται η "προσπάθεια να δημιουργηθούν νέες πραγματικότητες επί του εδάφους, με το πρόσχημα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας”, τονίζεται ότι οι αρχές του Καταστατικού χάρτη των Ηνωμένων Εθνών πρέπει να γίνονται καθολικά σεβαστές και εκφράζεται η βούληση να καταπολεμηθεί η "αποσχιστική ατζέντα”.

Οι παραπάνω παρατηρήσεις αποτελούν βεβαίως υπαινιγμό για τους αμερικανικούς σχεδιασμούς, όμως μπορούν να διαβαστούν και ως προειδοποίηση προς τυχόν μονομερείς κινήσεις της ίδιας της Τουρκίας.

Επιπλέον στο ανακοινωθέν του Σότσι υπενθυμίζεται η ανάγκη σταθεροποίησης της ανταρτοκρατούμενης επαρχίας της Ίντλιμπ στη βορειοδυτική Συρία, με πάταξη των χαρακτηρισμένων από τον ΟΗΕ ως τρομοκρατικών οργανώσεων, επί τη βάσει του ρωσο-τουρκικό μνημόνιο του περασμένου Σεπτεμβρίου. 
Επιπροσθέτως γίνεται λόγος για την προσπάθεια ανοικοδόμησης της Συρίας, ασφαλούς επιστροφής των προσφύγων και εκπόνησης νέου Συντάγματος, ενώ επαναβεβαιώνεται ότι η τριμερής συνεργασία υπερβαίνει τη συριακή κρίση.

Κατά τις κοινές δηλώσεις των τριών ηγετών ο Ερντογάν είχε την ευκαιρία να ακούσει τον Ροχανί να υποστηρίζει ότι οι Κούρδοι της Συρίας δεν μπορούν να παρακαμφθούν, διότι μένουν στην περιοχή επί οαιώνες, και τον Πούτιν να επισημαίνει ότι χρειάζεται να δοθεί τελική λύση στο ζήτημα της Ίντλιμπ και ότι η ισχύουσα κατάπαυση του πυρός δεν μπορεί να προσφέρει κάλυψη στη δράση εξτρεμιστών.
Από την πλευρά του ο Τούρκος πρόεδρος, εν μέσω θερμών σχολίων για το επίπεδο συνεργασίας που έχει επιτευχθεί, περιορίστηκε να παρατηρήσει ότι η εδαφική ακεραιτότητα της Συρίας δεν εξασφαλίζεται όσο δεν πατάσσεται το YPG.

Με άλλα λόγια, η προσπάθεια του Ερντογάν να χρησιμοποιήσει την τριμερή ως μέσο πίεσης προς την αμερικανική πλευρά (και αντιστρόφως) αποτυγχάνει και κατά τα δύο σκέλη.
Μάλιστα, το ανακοινωθέν του Σότσι αποτελεί πλάγια υπενθύμιση του γεγονότος ότι η κατοχή συριακών εδαφών στην οποία έχει ήδη προχωρήσει ο τουρκικός στρατός (Αφρίν, Αζζά, Τζαράμπουλους) θα πρέπει κάποτε να τερματισθεί.

ΣΤΗΡΙΞΤΕ ΜΑΣ ΠΑΤΩΝΤΑΣ LIKE "ΕΔΩ"

http://www.capital.gr/diethni/3343833/ittimenos-o-erntogan-apo-ti-sunantisi-tou-sotsi
http://infognomonpolitics.blogspot.com/2019/02/blog-post_931.html

«Φρούριο» το σπίτι της Παπακώστα! Τι συμβαίνει;

-


Τον «υπερφωτισμό» της κατοικίας της με σειρά προβολέων που θα διαθέτουν ανιχνευτές κίνησης όπως και αλλαγή του δημοτικού φωτισμού -κι όλα αυτά με έξοδα του δημοσίου- ζήτησε από την ΕΛ.ΑΣ πριν από μερικές ημέρες η υφυπουργός Δημόσιας Τάξης κυρία Κατερίνα Παπακώστα με επίκληση το επικριτικό σχόλιο ενός διερχόμενου πολίτη για το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων.
Σε μια επιλογή που προκαλεί πλήθος αποριών.

Η κυρία Παπακώστα είχε αναφερθεί σε απειλές που είχε δεχθεί για την «συμφωνία των Πρεσπών» και είχε δημοσιοποιηθεί ότι της είχε αποσταλεί φάκελος κακοποιημένων γυναικών με σχετικό απειλητικό περιεχόμενο.
Όμως τώρα διαπιστώνεται ότι το γραφείο της υφυπουργού είχε ζητήσει από την ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ τη μετατροπή της κατοικίας της σε …γήπεδο ποδοσφαίρου με σειρά προβολέων να το περιβάλλουν, με την αναφορά άλλου μικρο-περιστατικού που θεωρήθηκε ότι υπέκρυπτε «απειλή». 
Σε μια κίνηση που χαρακτηρίζεται υπερβολική κι έρχεται σε συνέχεια άλλων παραγγελιών (ομπρέλες της τάξης των 400 ευρώ, σειρά τηλεοράσεων του γραφείου της υφυπουργού κλπ).

Σύμφωνα, λοιπόν, με έγγραφο που στάλθηκε στο γραφείο του αρχηγού της ΕΛ.ΑΣ, όπως αποκαλύπτει το ΒΗΜΑ, η κυρία Παπακώστα ανέφερε περιστατικό που συνέβη στα τέλη Ιανουαρίου στην κατοικία της στα δυτικά προάστια.
Σύμφωνα με την αναφορά ο οδηγός ενός μοτοποδηλάτου πλησίασε, στις 9μμ άτομα της φρουράς της υφυπουργού Δημόσιας Τάξης και τους ρώτησε «γιατί φρουρείτε δοσίλογους;».
Υστερα συνέχισε κανονικά την πορεία του.

Στο έγγραφο του γραφείου της κυρίας Παπακώστα υπάρχουν αναφορές για «πιθανό σχέδιο επίθεσης, με διαφυγή του… υπόπτου μέσα στο σκότος, με αξιολόγηση χρόνου αντίδρασης των αστυνομικών από τον οδηγό του μοτοποδηλάτου».
Καθώς κι ότι «εκμεταλλεύτηκε» τον ανεπαρκή δημοτικό φωτισμό.
Σε ιδιόμορφες ερμηνείες της διαμαρτυρίας του διερχόμενου πολίτη για τον οποίο μάλιστα αναφερόταν ενδεικτικά ότι «είχε σκούρα ρούχα και φορούσε πολύχρωμο σκούφο».
Με βάση αυτό το μικροσυμβάν η κυρία Παπακώστα ζητά από την ηγεσία του αστυνομικού σώματος, η ΕΛ.ΑΣ να εγκαταστήσει στο σπίτι της τουλάχιστον τέσσερις προβολείς με μηχανισμούς φωτοκύτταρων στο μπροστά αλλά και στο πίσω μέρος της κατοικίας της.
Όπως και να προμηθευθούν οι τοπικοί αστυνομικοί νέους ασυρμάτους, να αλλάξει ο δημοτικός φωτισμός και να υπάρχει διαρκής επιτήρηση της κατοικίας της από περιπολικό της ΕΛ.ΑΣ.


ΣΤΗΡΙΞΤΕ ΜΑΣ ΠΑΤΩΝΤΑΣ LIKE "ΕΔΩ"


-
makeleio.gr

Freitag, 15. Februar 2019

Η δήλωση του Τραμπ για το Νόμπελ Ειρήνης που θα συζητηθεί

-


Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, θεωρεί ότι του αξίζει το Νόμπελ Ειρήνης για το έργο που έχει κάνει σε σχέση με τη Βόρεια Κορέα και τη Συρία, αλλά παραπονέθηκε ότι πιθανότατα δεν πρόκειται ποτέ να του γίνει αυτή η τιμή.

Ο Τραμπ ολοκλήρωσε τη συνέντευξη Τύπου επί παντός επιστητού στον Κήπο των Ρόδων του Λευκού Οίκου, εκφράζοντας το παράπονό του επειδή ο προκάτοχός του, ο Μπαράκ Ομπάμα, κέρδισε το Νόμπελ Ειρήνης το 2009, λίγους μήνες αφότου ανέλαβε τα καθήκοντά του.

"Το έδωσαν στον Ομπάμα.
Δεν ήξερε ούτε καν γιατί το κέρδισε.
Ήταν (πρόεδρος) για περίπου 15 δευτερόλεπτα και πήρε το Νόμπελ. Είπε:
Ω, γιατί το κέρδισα;" σχολίασε ειρωνικά ο Τραμπ και πρόσθεσε: "Εγώ, πιθανότατα δεν θα το πάρω ποτέ".

Ο Τραμπ ισχυρίστηκε ότι έσωσε τρία εκατομμύρια ανθρώπους στην ανταρτοκρατούμενη επαρχία Ιντλίμπ της Συρίας, αφού προειδοποίησε τη Ρωσία, το Ιράν και τη συριακή κυβέρνηση για μια σχεδιαζόμενη επίθεση.
"Κανείς δεν μιλάει για αυτό", είπε.

Σύμφωνα με τον Αμερικανό πρόεδρο, ο πρωθυπουργός της Ιαπωνίας Σίνζο Άμπε του έδωσε "το ωραιότερο αντίγραφο" μιας πεντασέλιδης επιστολής με την οποία τον προτείνει για το Νόμπελ Ειρήνης επειδή ξεκίνησε συνομιλίες με τη Βόρεια Κορέα.
"Ξέρετε γιατί;
Επειδή πετούσαν ρουκέτες και πύραυλοι πάνω από την Ιαπωνία.
Τώρα, ξαφνικά, αισθάνονται ωραία.
Αισθάνονται ασφαλείς.
Εγώ το έκανα αυτό", συνέχισε, εξηγώντας ότι η κυβέρνηση του Ομπάμα "δεν θα μπορούσε να το κάνει".

Ο Λευκός Οίκος δεν έκανε κανένα σχόλιο σχετικά με τον ισχυρισμό του Τραμπ ότι ο Άμπε τον πρότεινε για το Νόμπελ Ειρήνης.
Ένας εκπρόσωπος της ιαπωνικής πρεσβείας είπε ότι δεν έχει καμία πληροφορία για μια τέτοια επιστολή.

Πέρσι τον Απρίλιο, ο πρόεδρος της Νότιας Κορέας Μουν Τζε-Ιν είπε ότι αξίζει το Νόμπελ στον Τραμπ για τις προσπάθειες που κατέβαλε να διαπραγματευτεί τον τερματισμό του πυρηνικού προγράμματος της Βόρειας Κορέας.

Η δεύτερη σύνοδος κορυφής μεταξύ του Τραμπ και του Βορειοκορεάτη ηγέτη Κιμ Γιονγκ Ουν θα γίνει στο Ανόι στις 27-28 Φεβρουαρίου.
Ο Αμερικανός πρόεδρος απένειμε τα εύσημα στον εαυτό του σήμερα επειδή έχει σφυρηλατήσει μια καλή σχέση με τον Κιμ "Μου αρέσει πολύ και εκείνου του αρέσω πολύ", είπε, υπενθυμίζοντας στους δημοσιογράφους την αρχική, σκληρή στάση του απέναντι στην Πιονγκγιάνγκ.

"Στη αρχή ήταν ένας πολύ σκληρός διάλογος:
"Φωτιά και οργή", "Εξολόθρευση", "Το κουμπί μου είναι μεγαλύτερο από το δικό σου" και "Το κουμπί μου λειτουργεί".
Τα θυμάστε αυτά;
Δεν τα θυμάστε.
Και ο κόσμος λέει ότι ο Τραμπ είναι τρελός", κατέληξε.

ΣΤΗΡΙΞΤΕ ΜΑΣ ΠΑΤΩΝΤΑΣ LIKE "ΕΔΩ"
--

Οι Ινδιάνοι διδάσκουν όσους αγωνίζονται για την γη τους και την φυλή τους

-




«Όλοι οι δικοί μου χάθηκαν.
Μπορώ μόνο να θρηνώ για την δυστυχία του έθνους μου» - “Κόκκινος Αετός” (Weatherford), Φύλαρχος των Ινδιάνων Κρηκ.

Από μικρός αγάπησα τους Ινδιάνους.
Και ποιος δεν τους έχει αγαπήσει θα μου πεις.
Αυτοί οι «άγριοι» πολεμιστές με τα μακριά μαλλιά, τα βαμμένα πρόσωπα, τα ουρλιαχτά, τα τόξα και τα τσεκούρια τους, που ξεπηδούσαν «ζωντανοί» μπροστά μας μέσα από τα κόμικ και τις ταινίες της εποχής και της νιότης μας, δεν μπορούσαν να αφήσουν κανένα παιδί και ιδιαίτερα αγόρι, ασυγκίνητο.

-
Μεγαλώνοντας άρχισα να αντιλαμβάνομαι ότι άτομα και «συλλογικότητες» αριστερών έως και αναρχικών αποχρώσεων και απόψεων αρέσκονταν να οικειοποιούνται τους Ινδιάνους και να ταυτίζονται μαζί τους.
Μαρξιστές, οπαδοί «απελευθερωτικών κινημάτων», «οικολόγοι», χίπηδες, μέχρι και «αναρχικοί» και «αντίφα» βρέθηκαν να θεωρούν «δικούς τους» τους αγαπημένους μου Ινδιάνους!
Το σκεπτικό τους;
Πρώτον, ήταν κατά των Λευκών εποίκων ή «ιμπεριαλιστών».
Δεύτερον, ήταν «άγριοι».
Τρίτον, είχαν μακριά μαλλιά!
Τέταρτον, ζούσαν σε «κοινόβια».
Πέμπτον, κάπνιζαν «χόρτα».
(Έκτον, ίσως είχαν και «ελεύθερο σεξ»!).
Έβδομον, ήταν «φυσιολάτρες».
Όγδοον, δεν ήταν χριστιανοί.
Ένατον, αποτελούν «μειονότητα».
Δέκατον, είναι θύματα «καταπίεσης».
Άρα, ιδού η τέλεια αριστερή φαντασίωση.

-
Μόνο που η αλήθεια δεν είναι αυτή.
Οι Ινδιάνοι ήταν λαός (ή καλύτερα λαοί - φυλές) που πολέμησαν με ηρωισμό υπερασπιζόμενοι την πατρογονική τους γη, αλλά λόγω των μεγάλων κυμάτων αποίκων και της τραγικής έλλειψης ενότητάς τους (πολλές φυλές μάλιστα συμμάχησαν με τους εχθρούς - έποικους) οδηγήθηκαν είτε στην ολοκληρωτική εξαφάνιση, είτε στην εξορία και στην απομόνωση, είτε στην αφομοίωση, με αποτέλεσμα, οι πάλαι ποτέ γηγενείς της αμερικανικής ηπείρου, να αποτελούν σήμερα, πληθυσμιακά μια «μειονότητα», ένα φολκλορικό απομεινάρι του παρελθόντος και μια τουριστική ατραξιόν.

Οι «αληθινοί» Ινδιάνοι ανήκαν σε συγκεκριμένη φυλή, είχαν φυλετική συνείδηση, θεωρούσαν τον λαό τους «έθνος», έδιναν το αίμα τους για την πατρίδα τους, είχαν ιερό σεβασμό για τους προγόνους τους και ζούσαν σε κλειστές πατριαρχικές κοινωνίες, με παραδοσιακούς διακριτούς ρόλους και «στερεότυπα» των δύο φύλων.
Φυλή – έθνος – πατρίδα - πατριαρχία.
Δεν μοιάζει και πολύ για αριστερή φαντασίωση.

(Άσε που ο ιμπεριαλισμός και η «καταπίεση» δεν είναι «προνόμιο» των λευκών.
Όλοι γνωρίζουν ότι ειδικά οι Ίνκας υπήρξαν μια ιμπεριαλιστική δύναμη που κυβερνούσε με σκληρότητα και δεσποτισμό και σκορπούσε τον τρόμο σε όλες τις άλλες φυλές).

-
Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή.

Οι περισσότεροι από εμάς γνωρίζουμε την ιστορία για το πώς οι λαοί του «Νέου Κόσμου» (New World) ονομάστηκαν "Ινδιάνοι" ή στα αγγλικά "American Indians" που στην πραγματικότητα σημαίνει «Αμερικάνοι Ινδοί»!
Ο Κολόμβος νόμισε ότι πήγε στην Ινδία και έτσι ονόμασε τους ανθρώπους που γνώρισε εκεί "Indians" / "Ινδούς".
Η λέξη "αμερικάνοι" θα έρθει να προστεθεί αργότερα, όταν όλοι, εκτός από τον Κολόμβο, είχαν παραδεχτεί το λάθος του και η Νέα Γη πήρε το όνομα από έναν άλλο Ιταλό θαλασσοπόρο, τον Amerigo Vespucci.

Κάποιοι πους δεν αισθάνονται ωραία με τον όρο "American Indians", χρησιμοποιούν τον όρο "Native Americans" (Γηγενείς Αμερικάνοι ή Ιθαγενείς Αμερικάνοι), ο οποίoς μπήκε στη μόδα ως μέρος της "πολιτικής ορθότητας".
Αυτό βέβαια είναι και μια προσπάθεια να αναγνωριστεί η εθνοτική ποικιλομορφία (ethnic diversity) στις Ηνωμένες Πολιτείες, την ίδια ώρα που τονίζεται μια υπερβολική αμερικανική ενότητα.
Έτσι έχουμε διάφορες ομάδες που αναγνωρίζονται ως παύλα-Αμερικανοί.
Έτσι έχουμε «Αφρο-Αμερικανούς», «Ιρλανδο-Αμερικανούς», «Ιταλο-Αμερικανούς» και ούτω καθεξής.
Για τους αρχικούς κατοίκους της γης, ο "σωστός" όρος έγινε «Ιθαγενείς Αμερικανοί».

Η λέξη "native" έχει ένα γενικό νόημα και αναφέρεται στον καθένα που είναι στο σπίτι του, στον τόπο καταγωγής του.
Το "Native" είχε όμως και μια υποτιμητική έννοια, από τους Άγγλους αποικιοκράτες, καθώς είχε και την έννοια του "πρωτόγονου" ("primitive").

Η σκόπιμη απομάκρυνση των αυτοχθόνων πληθυσμών στην Αμερική άρχισε λίγο μετά την άφιξη του Κολόμβου το 1492.
Οι πόλεμοι και οι ασθένειες που έφεραν οι Ευρωπαίοι είχαν ως αποτέλεσμα να εξαλειφθούν δεκάδες εκατομμύρια Ινδιάνων και πολλοί να μιλάνε για «γενοκτονία» ή και «ολοκαύτωμα».

-
Μία από τις τελευταίες και πιο περίφημες σφαγές ήταν αυτή του “Wounded Knee”, στη νότια Ντακότα, το 1890, όταν τουλάχιστον 200 ινδιάνοι Lakota σφαγιάστηκαν από το ιππικό των ΗΠΑ.
Η κυβέρνηση των ΗΠΑ έδωσε σε μέλη του συντάγματος «μετάλλια τιμής» για τις ενέργειές τους στην σφαγή αυτή (βλέπε ταινία “Bury My Heart at Wounded Knee” / «Ο Καιρός των Ινδιάνων»).

Αρχίζοντας το 1879, τα παιδιά των ιθαγενών απομακρύνθηκαν βίαια από τα σπίτια τους για να εκπαιδευτούν και να «αφομοιωθούν» σε οικοτροφεία που απαιτούσαν από τους μαθητές να εγκαταλείψουν τον δικό τους πολιτισμό, την δική τους γλώσσα και ακόμη και τα ονόματά τους.

Από το 1973 έως το 1976, περισσότερες από 3.400 ιθαγενείς γυναίκες που βρισκόταν στη φροντίδα της Υπηρεσίας Υγείας των Η.Π.Α. αποστειρώθηκαν χωρίς τη συγκατάθεσή τους.
Πολλοί ιθαγενείς ισχυρίζονται ότι οι προσπάθειες περιθωριοποίησής τους και οδήγησής του σε ανυπαρξία συνεχίζονται.
Σήμερα, με την υποστήριξη της αμερικανικής κυβέρνησης, πετρελαϊκές εταιρείες κάνουν γεωτρήσεις και τοποθετούν αγωγούς που μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο την παροχή νερού και τροφίμων στους ιθαγενείς.

-
Οι Ινδιάνοι δεν αποτελούσαν μία ομοιόμορφη εθνοτική φυλετική ομάδα όπως νομίζουν οι περισσότεροι.
Όλοι μας έχουν μάθει να τους ομαδοποιούμε κάτω από τον γενικό όρο "ινδιάνοι", αν και γνωρίζουμε ότι υπήρχαν πολλές φυλές.
Οι πιο δημοφιλείς και γνωστές στον περισσότερο κόσμο είναι οι Σιού, οι Τσερόκι, οι Σεγιέν, οι Απάτσι, οι Κομάντσι, οι Ναβάχο και άλλες.
Επίσης πρέπει να ομολογήσουμε ότι υπάρχουν κάποια «στερεότυπα» για όλους τους ινδιάνους.
Πιστεύουμε ότι όλοι πολεμούσαν τους Λευκούς, ότι όλοι ήταν νομάδες, ότι όλοι είχαν μακριά μαλλιά, ότι ούρλιαζαν και είχαν ένα τοτέμ στην μέση του καταυλισμού τους.

Η αλήθεια είναι ότι οι Ινδιάνοι ήταν πολλές ξεχωριστές φυλές σε όλη την τεράστια αμερικανική ήπειρο και όλες αυτές οι φυλές (όπως είναι λογικό) είχαν τεράστιες πολιτιστικές διαφορές μεταξύ τους. 
Πρώτον, υπήρχε το ζήτημα της γλώσσας.
Παραδείγματος χάριν, οι Ναβάχο στα νοτιοδυτικά και οι Τσερόκι στα νοτιοανατολικά είχαν εντελώς άσχετες μεταξύ τους γλώσσες.
Υπήρχαν επίσης φυλετικές διαφορές οι οποίες και προκαλούσαν βίαιες πολεμικές συρράξεις μεταξύ των φυλών.
Π.χ. οι Απάτσι πολέμησαν τους Ναβάχο για λόγους όχι τόσο διαφορετικούς από τους λόγους για τους οποίους οι Γερμανοί πολέμησαν τους Γάλλους.
Υπήρχαν πάνω από 200 βορειοαμερικανικές φυλές που μιλούσαν πάνω από 200 διαφορετικές γλώσσες.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες βέβαια, χρησιμοποίησαν την γλώσσα Ναβάχο προς όφελός τους στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο στον πόλεμο κατά της Ιαπωνίας για να μεταφέρουν κρυπτογραφημένα ραδιοφωνικά μηνύματα, (βλέπε την ταινία «Ο Κωδικός των Ναβάχο»).

-
Ο τρόπος ζωής τους ποίκιλε σημαντικά.
Οι περισσότερες φυλές ζούσαν εγκατεστημένες σε συγκεκριμένα εδάφη για πολλή χρόνια και δεν μετακινούνταν.
Μόνο η φυλή Λακότα ακολουθούσε τους βίσωνες ως νομάδες.
Οι περισσότεροι ασχολούνταν με τον πόλεμο, αλλά οι Απάτσι ήταν οι πιο φοβεροί, ενώ οι Χόπις ήταν πασιφιστές.
Σχεδόν όλες οι ινδιάνικες κοινωνίες ήταν πατριαρχικές και κυβερνούσαν οι άνδρες, με μια μικρή διαφορά στους Ιροκέζους (ή Ιροκουόι), που άφηναν τις γυναίκες να επιλέξουν τους ηγέτες / “sachems” (που ήταν πάντα άνδρες) και αυτό γιατί η κοινωνία των Ιροκουόι, μια γεωργική κοινωνία, πίστευε ότι οι γυναίκες συνδέονταν με τη δύναμη της γης και την δημιουργία της ζωής (ήταν οι γυναίκες που καθόριζαν πώς θα διανεμηθεί το φαγητό).
Αυτό για κάποιους σημαίνει ότι η ιροκέζικη κοινωνία ήταν «μητριαρχική».

Τέλος, το τοτέμ δεν ήταν καθολικό ινδιάνικο σύμβολο. Χρησιμοποιήθηκε από φυλές όπως οι Σινούκ στον Βορειοδυτικό Ειρηνικό για να αποκρούσει τα «κακά πνεύματα» και να αντιπροσωπεύει την ιστορία της οικογένειας.

Υπήρχαν βέβαια ορισμένες εμπειρίες κοινές σε αυτές τις φυλές, καθώς όλες είχαν χάσει τις εκτάσεις τους με κάποιο τρόπο και είχαν οδηγηθεί μακριά από τα πατρογονικά τους εδάφη και είχαν υποχρεωθεί να ζουν στους φρικτούς «καταυλισμούς» (reservations) που είχε φτιάξει η αμερικανική κυβέρνηση.

Όταν παραδείγματος χάριν, το αμερικανικό έθνος άρχισε να επεκτείνεται δυτικά κατά τη διάρκεια των μέσων του 1800, οι Λευκοί εγκαταστάθηκαν στις μεγάλες ανοικτές περιοχές της Ντακότα, της Γιούτα, του Ουαϊόμινγκ και της Καλιφόρνια και ήρθαν αντιμέτωποι με τις μεγάλες φυλές των Ινδιάνων οι οποίοι ζούσαν στα δυτικά εδάφη για εκατοντάδες χρόνια.
Οι άποικοι και οι κτηνοτρόφοι έδιωξαν τους Ινδιάνους από τις πατρίδες τους.
Το αποτέλεσμα ήταν μια σειρά από πολέμους μεταξύ των ινδιάνικων φυλών και της ομοσπονδιακής κυβέρνησης.

Μέχρι όμως να πολεμήσουν τους λευκούς εποίκους οι Ινδιάνοι πολεμούσαν για πολλά χρόνια μεταξύ τους και μάλιστα με ιδιαίτερο μίσος.
Μέχρι τη δεκαετία του 1500, παραδείγματος χάριν, οι πέντε φυλές των Ιροκέζων αφιέρωσαν πολλή ενέργεια για να πολεμήσουν και να σκοτώσουν η μια την άλλη! 
Κάποια στιγμή, βλέποντας ότι οι λευκοί τους εξοντώνουν και τους διώχνουν από την γη τους, αποφάσισαν να κάνουν πέρα τις παλιές διαφορές και ενωθούν σε μια ισχυρή συνομοσπονδία.
Μόνο που προφανώς ήταν αργά.

-
Οι πέντε αυτές φυλές σχεδίασαν ένα περίπλοκο πολιτικό σύστημα.
Το «Σύνταγμά» τους, μεταξύ άλλων έλεγε:

«Το έδαφος της γης από το ένα άκρο της γης στο άλλο είναι ιδιοκτησία εκείνων που την κατοικούν.
Οι Ongwehonweh (γηγενείς) έχουν το δικαίωμα να είναι οι ιδιοκτήτες της γης που κατέχουν και καταλαμβάνουν και κανένας άλλος δεν μπορεί να πάρει αυτή την γη.
Αυτός ο νόμος ισχύει από τα παλαιότερα χρόνια.
Ο Μεγάλος Δημιουργός μας έκανε (εννοεί τις 5 φυλές Ιροκέζων) από το ίδιο αίμα και το ίδιο χώμα και καθώς μόνο οι διαφορετικές γλώσσες δημιούργησαν διαφορετικά έθνη, έθεσε διαφορετικούς κυνηγότοπους και εδάφη και Εκείνος δημιούργησε τα σύνορα μεταξύ τους...»

Εδώ έχουμε μια καταπληκτική ομοιότητα με αυτά που είπε ο Απόστολος Παύλος στους Αθηναίους!
Λόγια που ξεκάθαρα καταρρίπτουν τις απόψεις των οπαδών του «δεν υπάρχουν έθνη και φυλές» και των “open borders”.

Ακούστε τον:

«Ο Θεός, όστις έκαμε τον κόσμον…έκαμεν εξ ενός αίματος παν έθνος ανθρώπων, διά να κατοικώσιν εφ' όλου του προσώπου της γης, και διώρισε τους προδιατεταγμένους καιρούς και τα οροθέσια της κατοικίας αυτών» (Πράξεις 17: 24-26).

-
Όσον αφορά τους ρόλους των δύο φύλων, όλοι γνωρίζουν ότι οι άνδρες και μόνο άνδρες πολεμούσαν και οι γυναίκες ασχολούντο με τα παιδιά και τα «οικιακά».
Προς απογοήτευση κάθε σύγχρονης «φεμινίστριας», στις ινδιάνικες φυλές, οι γυναίκες έπαιζαν έναν δευτερεύοντα ρόλο στην τελετουργική ζωή και δεν διέθεταν καμία επίσημη πολιτική εξουσία (μάταια θα ψάχνετε να βρείτε την υπογραφή μιας ινδιάνας των Πεδιάδων σε μια συνθήκη με τις Ηνωμένες Πολιτείες).
Οι γυναίκες καθάριζαν την γη, φύτευαν, έσπερναν και ασχολούντο με την συγκομιδή των άγριων φυτών και των καρπών, αποθήκευαν τρόφιμα, έφτιαχναν τις σκηνές, συνέλλεγαν καυσόξυλα, μαγείρευαν, έπλεναν πιάτα, μετέφεραν πράγματα, γενικά με τα πόδια, κατασκεύαζαν είδη οικιακής χρήσης, έφτιαχναν ρούχα και ανέτρεφαν τα παιδιά.
Οι άνδρες ήταν υπεύθυνοι για το κυνήγι, τον αμυντικό και επιθετικό πόλεμο, την κατασκευή των όπλων και σχεδόν όλες τις πολιτικές και θρησκευτικές δουλειές στην κοινότητα.
Οι λευκοί παρατηρητές έβλεπαν τους Ινδιάνους άνδρες στα χωριά τους, «να μην κάνουν καμία εργασία», αν και συχνά βοηθούσαν τις γυναίκες στα χωράφια ή στην κατασκευή ενός καταφυγίου.
Το κύριο έργο των ανδρών όμως τους έκανε να φεύγουν μακριά από τον καταυλισμό για να κυνηγήσουν και για αυτό ταξίδευαν εκατοντάδες μίλια κοντά σε καταυλισμούς εχθρών για να κλέψουν άλογα και να κερδίσουν τιμές.
Αυτή σκληρή ζωή είχε βέβαια κόστος.
Στις περισσότερες, αν όχι σε όλες, τις κοινωνίες των Ινδιάνων των πεδιάδων στα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα υπήρχαν πολύ περισσότερες γυναίκες από άνδρες.

Και τώρα κάποιες άλλες πτυχές από την ζωή των Ινδιάνων που καταρρίπτουν πολλούς αστικούς και αριστερούς μύθους.
Προέρχονται κυρίως από την σειρά βιβλίων «Οι Ινδιάνικες Φυλές» του περιηγητή Τσαρλς Ν.Γ. Μπρόνγουελ (1822-1909) από τις εκδόσεις ΣΤΟΧΑΣΤΗΣ.

-
Οι Ναβάχο, που ζούσαν στο Νέο Μεξικό, είχαν στην κατοχή τους άνδρες, γυναίκες και παιδιά, που είχαν αρπάξει από άλλους καταυλισμούς της περιοχής και τους μεταχειρίζονταν ως σκλάβους.

Στην διαμάχη μεταξύ Άγγλων και Γάλλων (οι τελευταίοι κρατούσαν ως τον 18ο αιώνα σημαντικά τμήματα της βόρειας Αμερικής) οι φυλές της Βόρειας Αμερικής προσέφεραν την υποστήριξή τους πότε στην μία και πότε στην άλλη πλευρά (θυμηθείτε την ταινία «Ο Τελευταίος των Μοϊκανών»).

-
Πολλές φυλές προτιμούσαν να πολεμάνε με άλλες φυλές παρά με τους λευκούς άποικους.
Έτσι οι ινδιάνοι Κάταουμπα διεξήγαγαν άγριους και μακροχρόνιους πολέμους με τους Ιροκουόι, ενώ με τους Άγγλους είχαν φιλικές σχέσεις.  

Οι Σιού ή Ντακότα ήταν ανέκαθεν μια πολεμοχαρής φυλή, αλλά καθώς ο πολιτισμός προχωρούσε και τους άγγιζε, ο βίαιος χαρακτήρας τους άλλαξε σταδιακά και έμαθαν να ζουν ειρηνικά δίπλα στους λευκούς γείτονές τους.
Υποχωρούσαν βήμα –βήμα μπροστά στην πλημμυρίδα των εποίκων πουλώντας τις εκτάσεις τους στην κυβέρνηση, μέχρι που παραχώρησαν όλα τα εδάφη που είχαν στην κατοχή τους και τους έμεινε ένα κομμάτι μήκους 150 μιλίων στον ποταμό Μινεσότα.

Η επαφή των Κάταουμπα (που σημαίνει «Λαός του Ποταμού») με τους λευκούς τους εκφύλισε καθώς έμαθαν την μέθη και την οκνηρία.
Εξ αιτίας του αλκοόλ και της ευλογιάς αυτός ο πολυάριθμος και πολεμικός λαός μειώθηκε στο ένα δέκατο του πληθυσμού του.

Οι ινδιάνοι Μάνταν ήταν μια απομακρυσμένη φυλή της Δύσης που είχε μείνει «αμόλυντη».
Η λαιμαργία, η μέθη, η οκνηρία μιας εκφυλισμένης φυλής, η οποία είχε υιοθετήσει όλα τα ελαττώματα των λευκών, έρχονταν σε αντίθεση με την εγκράτεια και τον αυτοσεβασμό και την έμφυτη αξιοπρέπεια αυτών των αμόλυντων ινδιάνων.
Οι γυναίκες τους είχαν σεμνή συμπεριφορά και η αγνότητα ήταν προστατευμένη και ανέγγιχτη, όπως και σε οποιαδήποτε άλλη ινδιάνικη κοινωνία.
Τα αγόρια από μικρή ηλικία εκπαιδεύονταν στον πόλεμο και πολλοί πολεμιστές λάμβαναν μέρος σε ιπποτικές μάχες.

-

Γνωστή φυλή είναι τα «Έξι Έθνη» (Six Nations) η μεγάλη και ισχυρή ομοσπονδία φυλών που κατοικούσε στις περιοχές της Νέας Υόρκης και των Μεγάλων Λιμνών, και η οποία αποδείχθηκε είτε τρομερός εχθρός είτε πολύτιμος σύμμαχος όσων αποίκων προσπάθησαν να την προσεταιριστούν.
Τα έξι έθνη, που ήταν ινδιάνοι Iroquois, ήταν: Mohawk, Cayuga, Onondaga, Oneida, Seneca και Tuscarora.

Για την φυλή Τσόκτοου οι Γάλλοι που είχαν έρθει σε επαφή μαζί τους μιλάνε για την «έντονη αγάπη που έχουν για την πατρίδα τους».

Οι ινδιάνοι Νάτσεζ (Natchez), που κατοικούσαν στην κοιλάδα του Μισισιπή είχαν αριστοκρατικό σύστημα.
Ο αρχηγός των Νάτσεζ, ήταν γνωστός ως ο "Μεγάλος Ήλιος" και κυβερνούσε ως απόλυτος μονάρχης.

Στο κέντρο των κωμοπόλεων των Ντακότα υπήρχε μια πλατεία που εξυπηρετούσε στην τέλεση των εθνικών τους θρησκευτικών τελετών.

Για τους Εσκιμώους γράφει: ο ηθικός χαρακτήρας τους είναι πιθανόν στο ίδιο επίπεδο με εκείνο των περισσοτέρων αγρίων, δεν διαθέτουν όμως το υψηλό αδάμαστο πνεύμα, την περιφρόνηση για τις κακουχίες, τον φανατικό φυλετικό πατριωτισμό και την αγάπη για τον πόλεμο των αμερικάνων γηγενών.

-
Έθνος - πατρίδα – φυλή – «αμόλυντη» φυλή – εθνικές τελετές – πρόγονοι – θρησκεία – σεμνότητα - φυλετικός πατριωτισμός.
Έννοιες και όροι που φέρνουν αλλεργία στους αριστερούς και πάσης φύσεως «προοδευτικούς».
Για τους «αντίφα» δεν έχουμε να πούμε τίποτα.
Αυτοί που λένε ότι δεν υπάρχουν έθνη και φυλές, μισούν την πατρίδα τους και βεβηλώνουν τα εθνικά και θρησκευτικά σύμβολα και μνημεία του τόπου τους, ούτε στο στόμα τους δεν πρέπει να πιάνουν τους ινδιάνους.
Αν τους άκουγε κανένας «Καθιστός Βούβαλος» θα τους έβγαζε το σκαλπ.  

Οι μόνοι που έχουν το δικαίωμα να θεωρούν τους Ιδιάνους σημείο αναφοράς, παράδειγμα και αιτία προβληματισμού είναι εκείνοι του άλλου «χώρου» και του αντίπαλου στρατοπέδου.
Πατριώτες, εθνικιστές, φυλετιστές, «συντηρητικοί», παραδοσιακοί και ευσεβείς πιστοί.
Οι οποίοι αντιλαμβάνονται ότι έτσι όπως πάει το πράγμα, στην θέση των ινδιάνων μπορεί να βρεθούν οι ίδιοι.
Όποιος ιθαγενής δεν παραδοθεί στην κατάκτηση ή δεν συμμαχήσει με τους αποίκους ή δεν «αφομοιωθεί» με αυτούς ξεχνώντας την ταυτότητά του ή δεν «(πολυ)πολιτιστεί», μαύρο φίδι που τον έφαγε.
Αυτό επιτάσσει η νέα τάξη.   

Αυτοί που μιλάνε για «Λευκή Γενοκτονία» (πρόκειται βεβαίως, περί «συνομωσιολόγων») υπενθυμίζουν το άρθρο 2, μέρος (γ) της σύμβασης για την πρόληψη και την τιμωρία του εγκλήματος της γενοκτονίας του 1948, που ορίζει ότι υπάρχει γενοκτονία όταν προξενούνται σκόπιμα σε μια ομάδα τέτοιες συνθήκες ζωής που υπολογίζεται ότι θα επιφέρουν την φυσική καταστροφή της εν όλω ή εν μέρει.
Η οργανωμένη μαζική μετανάστευση, λένε, δεν φέρνει «αφομοίωση» και «ποικιλομορφία», αλλά στοχεύει ειδικά στα λευκά έθνη και μόνο στα λευκά έθνη.
Απροκάλυπτα οι οπαδοί των “open borders” και της μαζικής, μετανάστευσης λένε ότι δεν πρέπει να υπάρχουν λευκές χώρες, λευκές κοινότητες, λευκά σχολεία, λευκά αθλήματα, λευκές κοινωνικές συγκεντρώσεις, λευκές εκπομπές, λευκές ταινίες, κλπ. 
Εκείνοι που μισούν τους λευκούς μας δίνουν δύο επιλογές: ή αποδέχεσαι την γενοκτονία σου ή είσαι "ρατσιστής".

-
Μέχρι το 2040, οι ισπανόφωνοι αναμένεται να είναι η πλειοψηφία στην πολιτεία της Καλιφόρνιας, στην οποία μέχρι το 1970, οι 8 στους 10 ήταν λευκοί.
Η μαζική μετανάστευση, τα υψηλά ποσοστά γεννήσεων των ισπανόφωνων και ασιατών και τα χαμηλά ποσοστά γεννήσεων των λευκών έφεραν αυτά τα αποτελέσματα.
Όπου πάει η Καλιφόρνια θα πάει όλη η Αμερική σε λίγο.
Μέχρι το 2050 και 2060, οι λευκοί υπολογίζεται ότι θα αποτελούν μειονότητα στις ΗΠΑ, σύμφωνα με το αμερικανικό Γραφείο Απογραφής (US Census Bureau).
Και όπου πάει η Αμερική σε λίγο ακολουθεί και η Ευρώπη.
Ένα βιβλίο δημοσιεύτηκε στις 4 Σεπτεμβρίου του 2017 στην ιστοσελίδα του "Institut des Libertés," ενός think tank του μεγάλου Γάλλου χρηματιστή Charles Gave.
Σε αυτό, ο Gave αρχικώς ρωτάει: είναι αντιμέτωπος ο γηγενής πληθυσμός με εξαφάνιση;
Και στο τέλος καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο ευρωπαϊκός πληθυσμός θα εξαφανιστεί σε 40 χρόνια: 
«Η τρομερή είδηση των επόμενων τριάντα ή σαράντα ετών θα είναι η εξαφάνιση των ευρωπαϊκών πληθυσμών, (δηλ. λευκών), των οποίων οι πρόγονοι δημιούργησαν τον σύγχρονο κόσμο».

Το πρόβλημα είναι ότι μέχρι οι «φυλές» αυτής της ηπείρου μάθουν να συνεργάζονται και να μην αντιμάχεται η μία την άλλη, διότι είναι εις βάρος τους, θα έχει περάσει καιρός και προφανώς θα είναι απελπιστικά αργά.

Όταν το 1876, ο Καθιστός Ταύρος κατάφερε να πείσει τις φυλές Λακότα, Βόρειων Τσεγιέν και Αραπάχο να ενωθούν και να πολεμήσουν τον αμερικάνικο στρατό, στην «Μάχη του Λιτλ Μπίγκχορν», πέτυχε μεν μια μεγάλη και διάσημη νίκη επί των λευκών αποίκων, η οποία ενέπνευσε πολλές κινηματογραφικές ταινίες, αλλά ήταν εντελώς ανούσια και ανεπαρκής για να χαρίσει στους ιθαγενείς κάποια έστω ανεξαρτησία.
Το παιχνίδι είχε χαθεί. 


ΣΤΗΡΙΞΤΕ ΜΑΣ ΠΑΤΩΝΤΑΣ LIKE "ΕΔΩ"



-