Freitag, 30. März 2018

Προς “μέτωπο” ΗΠΑ-Γαλλίας και ίσως αργότερα της Ιταλίας, εναντίον των Τούρκων;


Με πρόσχημα αλλά και πραγματική αιτία την προστασία των Κούρδων της Βόρειας Συρίας, καθώς φαίνεται ότι έχει αποφασιστεί να μπει φρένο στον ανεξέλεγκτο χαρακτήρα του Ερντογάν και τις δίχως
όριο τουρκικές φιλοδοξίες να αρπάξει εδάφη στην περιοχή στο πλαίσιο των «συνόρων της καρδιάς» του Τούρκου προέδρου.





Χωρίς να έχει διαψευστεί μέχρι στιγμής, η γαλλική εφημερίδα Le Parisien και το ρωσικό ειδησεογραφικό πρακτορείο Sputnik, αναφέρουν ότι ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, αποφάσισε να στείλει δυνάμεις ειδικών επιχειρήσεων, συνήθως την περίφημη «Λεγεώνα των Ξένων», στην περιοχή Μανπίτζ στη Βόρεια Συρία, το μέρος δηλαδή στο οποίο οι ΗΠΑ έχουν προειδοποιήσει τον Ερντογάν να μην προελάσει.
Για μια ακόμη φορά οι εξελίξεις καθίστανται εξαιρετικά κρίσιμες και η διαπραγμάτευση με βάση τη «μεγάλη εικόνα» ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Ρωσία, θα καθορίσουν το μέλλον, με την τουρκική ασφάλεια να βρίσκεται «στη σέντρα».
Εάν αποκλιμακωθούν οι σχέσεις Ουάσιγκτον και Μόσχας και υπάρξει κάποια συναίνεση για τη μελλοντική «αρχιτεκτονική ασφαλείας» της περιοχής, θα μπορούσε οι επιπτώσεις να είναι ευεργετικές. Ωστόσο, εξίσου πιθανό είναι και το ακριβώς αντίθετο σενάριο.
Οι Ρώσοι να ενοχληθούν από τη γαλλική στάση και να θεωρηθεί ότι η τοπική συμμαχία με τα αμερικανικά στρατεύματα στρέφεται εναντίον των ρωσικών συμφερόντων, τότε θα έχουμε ένα επικίνδυνο στρατιωτικό αδιέξοδο στη περιοχή, με την προοπτική απώλειας του ελέγχου να μην μπορεί να αποκλειστεί.

Ο Εμανουέλ Μακρόν προσπάθησε να συγκαλύψει τους πραγματικούς λόγους της ανάπτυξης των γαλλικών δυνάμεων στην περιοχή, αναφέροντας ότι επιθυμεί να διαμεσολαβήσει μεταξύ των Κούρδων της Συρίας και των Τούρκων, με τους τελευταίους να δηλώνουν άμεσα ότι δεν ενδιαφέρονται…

Εάν επαληθευθούν οι αναφορές περί αποστολής γαλλικών δυνάμεων δίπλα στις αμερικανικές και τις κουρδικές στην Μανπίτζ, τότε το συμπέρασμα που θα εξαχθεί με σημαντικό βαθμό βεβαιότητας, είναι ότι ο Γάλλος Μακρόν επιδιώκει να δημιουργήσει τη γαλλική «ειδική σχέση» με τις Ηνωμένες Πολιτείες, κάτι που θα έχει πολλαπλές «αναγνώσεις».

Η μία αφορά την αναγνώριση της Γαλλίας, δια της σχέσης με τις ΗΠΑ, ως ηγέτιδας δύναμης της Ευρώπης στον τομέα της άμυνας, σε μια στιγμή που οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές μεγάλες δυνάμεις εμφανίζονται στρατιωτικά σε τραγική κατάσταση, καθώς οι αυταπάτες στον τομέα της άμυνας – και αλλού – δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο της κυβέρνησης Τσίπρα και της Ελλάδας.

Να θυμηθούμε την υιοθέτηση από τον Ντόναλντ Τραμπ της μεγάλης στρατιωτικής παρέλασης που διεξάγεται στα Ηλύσια Πεδία στο Παρίσι και της ανακοίνωσης ότι θα πράξει το ίδιο στην Ουάσιγκτον, σε μια επικίνδυνη στροφή προς τον μιλιταρισμό που λαμβάνει τελευταία η υφήλιος.

Η ενέργεια αυτή των Γάλλων «πλαγιοκοπεί» τον ηγετικό ρόλο του Βερολίνου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς εκμεταλλεύονται τη γερμανική αμυντική ανυπαρξία.
Διαμηνύουν δε με τον τρόπο αυτό στους Γερμανούς ότι στην Ευρώπη θα υπάρχει «δυαρχία» και σε κάθε περίπτωση το όραμα της ηγεμόνευσης της Γηραιάς Ηπείρου με αμιγώς οικονομικά κριτήρια, λησμονώντας τη γεωστρατηγική διάσταση, είναι μακροπρόθεσμα καταδικασμένο.

Η κατάσταση που διαμορφώνεται παρουσιάζει τεράστιο ενδιαφέρον, ενώ δεν είναι παράλογο κανείς να εικάσει ότι η κίνηση αυτή της Γαλλίας καθιστά δυσκολότερο στην Τουρκία να επιλέξει το άνοιγμα μετώπου και προς Δυσμάς, στην περιοχή του Αιγαίου.

Παράλληλα, η βέβαιη ανάπτυξη αεροναυτικών δυνάμεων στην περιοχή της Ανατολής Μεσογείου για την υποστήριξη των γαλλικών δυνάμεων (σ.σ. άραγε ολοκληρώνεται το ερχόμενο καλοκαίρι η συντήρηση και αναβάθμιση του αεροπλανοφόρου Ντε Γκολ, ή έχει επισπευσθεί και θα το δούμε σύντομα με τα Rafale), έχει τη δική της σημασία για την αξιοποίηση των υδρογονανθράκων στην κυπριακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) από την Total, περιπλέκοντας την επιχειρησιακή κατάσταση για τους Τούρκους.

Κι αν Αμερικανοί και Γάλοι συνεργάζονται στη βόρεια Συρία, για ποιον λόγο να μην επεκτείνουν τη συνεργασία και στην ανατολική Μεσόγειο, ώστε να μιλάμε στο προσεχές μέλλον «ExxonMobil – Total… συμμαχία»;
Κι αν αυτό συμβεί, έχει ή όχι κίνητρο η Ιταλία να επιχειρήσει να αποκαταστήσει την εικόνα της που επλήγη από την αναγκαστική αποχώρηση της ENI από την κυπριακή ΑΟΖ, εξαιτίας του τουρκικού «bullying»;
Κατά συνέπεια, «προσδεθείτε», διότι φαίνεται ότι οι ανακατατάξεις θα είναι ραγδαίες.


ΣΤΗΡΙΞΤΕ ΜΑΣ ΠΑΤΩΝΤΑΣ LIKE "ΕΔΩ"


defence-point.gr

TΕΛΕΥΤΑΊΑ ΆΡΘΡΑ ΤΟΥ BLOG