Παρασκευή, 7 Ιουλίου 2017

Μνημείο στον Άγνωστο Ιδιώτη


Τιμής Ένεκεν στους αφανείς ήρωες της Ιδιωτικής Οικονομίας που έπεσαν από πλείστες αιτίες συσχετιζόμενες με την Οικονομική κρίση, ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ - κατ’ αντιστοιχία των συζητήσεων περί Μνημείων, Μνημόσυνων και
Μνημονίων - το εικονιζόμενο έργο να στηθεί στην οδό Ερμού, συμβολικά στο κέντρο του Εμπορικού δρόμου για να θυμίζει όλους αυτούς που:

έλιωσαν και λιώνουν τα κορμιά και τις ψυχές στα βαριά ωράρια των μαγαζιών, στις αλυσίδες και στα καταστήματα, στα ταξί και στις μικρές επιχειρήσεις…

έθεσαν και θέτουν την υγεία τους σε άμεσο κίνδυνο για ένα πικρό μισθό χωρίς εξασφαλίσεις και χωρίς εγγυήσεις…

έκαψαν και καίνε τη χαρά της ξεκούρασης στα λιοπύρια του καλοκαιριού, δουλεύοντας σκληρά για να κρατήσουν το σπίτι τους όρθιο, για μια αξιοπρέπεια, για έναν καλώς εννοούμενο εγωισμό χωρίς να περιμένουν επιδόματα και ωφελήματα ειδικού τύπου…
Προτείνουμε το εικονιζόμενο έργο να στηθεί στην οδό Ερμού, συμβολικά στο κέντρο του Εμπορικού δρόμου για να θυμίζει όλους:

τους άνεργους που δε βρήκαν στον ήλιο μοίρα γιατί δεν είχαν μπάρμπες στην Κορώνη και δεν είχαν ποτέ διαπραγματευτική δύναμη…

όσους μόχθησαν και μοχθούν για να ικανοποιήσουν τις δίκαιες και άδικες απαιτήσεις των πελατών χωρίς να απολαμβάνουν ειδικό καθεστώς με τη Δαμόκλειο Σπάθη της απόλυσης πάνω απ’ τα κεφάλια τους…

τις συζύγους που είδαν τον άνθρωπό τους να πέφτει την ώρα της δουλειάς από ένα πρόβλημα υγείας, αυτόν που το ’χε παρακάνει για να τα βγάλει πέρα…

τους συζύγους που είδαν τη γυναίκα τους να πιέζεται να φέρει βόλτα τις απαιτήσεις του σπιτιού και τα παιδιά για μια σκληρή μικρή καριέρα στην άγρια πιάτσα της ιδιωτικής Οικονομίας…

τις γυναίκες που δεν είδαν άσπρη μέρα στην εγκυμοσύνη τους και δούλευαν μέχρι το τελευταίο λεπτό, χωρίς νομικά παράθυρα διεξόδου…

όσους πόνεσαν επί χρόνια στα μαρμαρένια αλώνια της επιχειρηματικότητας για να βρεθούν χρεωκοπημένοι από φόρους και εισφορές…

τους ιδιώτες που είχαν όνειρα και τα είδαν να μηδενίζονται μέσα στα μνημόνια που τους θεώρησαν φοροφυγάδες και αλητήριους…

τα υποζύγια που στηρίζουν τα προνόμια όσων είχαν τη δύναμη της οργανωμένης πίεσης… 

όλους αυτούς που κάθε αύξηση στο εισόδημά τους είχε και έχει συνοδευτεί από Αίμα, Ιδρώτα και Άγχος πραγματικό που σου τρώει τα σωθικά…

εκείνους που άκουσαν το μαζί τα φάγαμε με απορία γιατί πάντοτε πάλευαν στη φουσκοθαλασσιά και εύκολο ψωμί δεν είδαν… 

τα μικρά παιδιά που δεν έβλεπαν και δε βλέπουν τους πατεράδες τους επειδή αυτοί βαράνε τα 12ωρα για την επιβίωση χωρίς να περιμένουν κάποιο ανταποδοτικό όφελος…

τους συνανθρώπους μας που έφυγαν μέσα στην απόγνωση όταν η ζωή τους ξεφτιλίστηκε, χωρίς ποτέ να δούνε κάποιον να παλεύει για τα δικά τους δίκαια στις διαδηλώσεις…
Σ’ όλους αυτούς που αυτήν τη στιγμή που μιλάμε παλεύουν σαν τα κακά σκυλιά να πληρώσουν τα χαράτσια και φθείρουν την ύπαρξή τους για μια απλή επιβίωση χωρίς καν την ελπίδα διακοπών και αργιών.

Είναι πολλοί αυτοί που υποφέρουν, είναι πάρα πολλοί αυτοί που χάθηκαν στο βωμό του Χρέους που άλλοι δημιούργησαν. 
Και ενώ στη ζωή τους ποτέ δεν πέρασαν καλά, ποτέ δεν είδαν προνόμια και οφέλη, έχουν βρεθεί να πληρώνουν κάθε μέρα χωρίς να φταίνε.

Γιατί όσοι αγάπησαν την περηφάνια τους και κυνήγησαν τη χίμαιρα έφαγαν χτυπήματα που δε χωνεύονται … και ακόμη περισσότερο σήμερα τρώνε ΒΡΩΜΙΚΟ ΨΩΜΙ.

Για όλους αυτούς στην οδό Ερμού του Εμπορίου και της ιδιώτευσης το σύμβολο να στηθεί ως μέγα Μνημείο σε ανάμνηση όσων πέρασαν οι καθημερινοί αυτοί άνθρωποι - εκατομμύρια τον αριθμό - στην Ελλάδα των Ταξικών διακρίσεων, όπου αν ιδιωτεύεις είσαι όχι μόνο στην πρώτη γραμμή του χαρακώματος αλλά και στοχευμένο υποζύγιο που πληρώνει τα πολιτικά παιχνίδια του Πολιτικού Κόστους!!!

macroskopio.gr

ΣΤΗΡΙΞΤΕ ΜΑΣ ΠΑΤΩΝΤΑΣ LIKE "ΕΔΩ"

TΕΛΕΥΤΑΊΑ ΆΡΘΡΑ ΤΟΥ BLOG